Adı HSV ile özdeşleşen o neslim idolü Uwe Seeler 85 yaşında hayatını kaybetti. Ama ‘’Uns Uwe’’ lakaplı efsane bizim de ‘’yakın’’akrabamız sayılır. Damadı bizden biri. Metin Öztunalı ve Uns Uwe’nin kızı Frauke’den olan torun Levin Öztunalı da dedesinin yolunda. Uns Uwe gerçek anlamda bizden biriydi… Bir yardım maçı olacaksa ilk o aranırdı ve mutlaka yardımcı olurdu…

***

Gençler pek bilmez ama efsane kalecimiz Özcan Arkoç da 1967/1968 yılında HSV’nin yıldızı ve Uwe’nin can dostuydu.  ‘’Ötschi’’nin ‘’Bei Özcan’’ diye bir restoranı vardı ve Uwe ile ayda bir veya 2 kere biraraya gelme fırsatımız oluyordu… Kimler vardı orada? Felix Magath, Bernd Wehmeyer, Horst Hrubesch, Ditmar Jakobs, Uli Stein ve diğerleri… Hatta Franz Beckenbauer bile bu takımda 2 yıl oynamıştı… Hepsi birbirinden efsane oyuncular… Çoğunun buluşma yeri ise ya Bei Özcan ya da o zamanki adı Volksparkstadion olan HSV sahası idi… Volsparkstadion yıkıldı ve yerine Arena yapıldı…

***

Nereden nereye geldik… 19 Ağustos 1999 depremi olunca Hamburg’ta büyük bir faaliyet başladı… Herkes depremzedelere yardımcı olmak için çırpınıyordu… İlaçlar, yardım malzemeleri, THW ve birçok isimsiz kahraman… Tam bu arada kısa sürede bir organizasyon gerçekleşti… Herşey bugünkü gibi gözlerimin önünde… HSV derhal bir reaksiyon gösterdi… 14 Eylül 1999 tarihinde Trabzonspor’a karşı bir yardım maçı düzenlendi… Uwe Seeler, HSV ekip menajeri Bernd Wehmeyer, Vural Öger ve Altona Muhtarı Behçet Algan, ki onsuz olmaz, ve de o zamanki medya 4 elle sarılıp bu organizasyonu gerçekleştirdi… Türkleri NIVEA olarak tanıdığı Beiersdorf AG çok büyük bir yardım paketini yollamıştı bile… Maçın sonucu önemli değil; HSV, yaklaşık 25bin kişinin önünde Roy Praeger’in golüyle sahadan 1-0 galip ayrıldı ama hedefe ulaşılmıştı… Bu yardım maçının mottosu, ‘’Der HSV hilft türkischen Kindern’’, yani HSV futbol takımı Türk çocuklarına yardım ediyor idi ve başarıyla gerçekleşti. O zamanki Öger Tours’un şefi Vural Öger de, ‘’Tüm gelir, Alman-Türk Vakfının yetimhane projesine gidecek, şeklinde bir açıklama yapmıştı.

***

 İşte böye bir idi Uwe Seeler… Ön plana çıkmayan ama nerede bir yardım işi varsa mutlaka böyle organizasyonların yanında yer alırdı… Ruhu şad olsun ve kendisini sevgi ve rahmetle anıyoruz… Son dileğimiz, böyle ağır abilerin hayatımızda eksik olmaması…

ORHAN VELİ CANSEVER

Uwe Seeler anısına… yazısı ilk önce GAZETEM üzerinde ortaya çıktı.

Bugün biraz futbol konuşalım… Biraz nostalji yapalım… Nostalji yaparken de Süper Lig kulüplerinin bundan sonra yapması gerekenleri anlatmaya çalışalım çünkü kulüplerimizin %80’i borç batağında… 12 Haziran 2020 tarihinde Süper Lig yeniden sahne alacak ve 27. Hafta maçları ile kalan maçlar tamamlanacak… Bir yandan teknik direktörler ligin oynanmasına karşı iken Federasyon tamamlamak niyetinde… Almanya’daki maçları seyrediyoruz… Seyirci yok coşku yok sevinç yok… Aynı durum bizde de olacak seyircisiz ve coşkusuz maçlar sanki antrenman maçları gibi tamamlanacak… Ama konumuz kulüplerin hiç de iç açıcı olmayan mali durumu…

Hergün spor kanallarında mali durum ele alınıyor ve kulüplerin transfer yapamadığı ve Fair Play mali tablosu tartışılıyor… Bir de 83 Milyonluk nüfusuyla futbolcu yetiştirememiz nedeniyle hayatımızın gerçeği…

***

Haksızlık yapmayalım… 24 yıl geriye gidelim… U16 milli takımımız Almanya’da yapılan Avrupa Şampiyonası’na katılmıştı… Naçizane ben de baştan sona takip ettim… Takımın başında Serpil Hamdi Tüzün… Hocaların Hocası Serpil Hoca, bir futbolcu yetiştirme makinesidir… İstanbul’un Anadolu yakasındaki Maltepe Gülsuyu’nda toprak sahada ve güneş altında küçük yetenekleri çalıştırması, yeteneklerini araştırması ve yetiştirmesiyle tanınır ama pek bilinmez… Serpil Hoca’nın bu şampiyonada 2 kozu vardı ve her ikisi de kendisini mahçup etmedi: Emre Belözoğlu ve Okan Buruk… Yani içimizden yetişen 2 yetenek ve Galatasaray’a transferlerinden dolayı para sağlayan futbolcularımız… Yani kulüplerimizi kurtaracak olan gerçek o zamandan beri önümüzdeydi… Kendi futbolcumuzu kendimiz yetiştirmemiz gerçeği…

***

Neden yazdım? Geçtiğimiz günlerde Altınordu’dan 1 futbolcumuz daha Avrupa yolunda: Ahıska Türkü olan Ravil Tagir… Kimler talip? Benfica, Juventus ve Inter bir de Borussia Dortmund… Daha önce Çağlar Söyüncü, Cengiz Önder’i Avrupa’ya gönderen ve Berke Özer’i ve Barış Alıcı’yı Fenerbahçe’ye, şimdi de Erce Kardeşler’in yurtdışına gitmesi an meselesi… Son 6 yılda Başkan Seyit Mehmet Özkan alt yapıya değer verdi ve yaptığı tesislerle sadece Türkiye’de değil Avrupa’da da adından söz ettirdi… 4 futbolcudan yaklaşık 17 Milyon Avro gelir sağlandı kulübe… Ancak bu başkanın başardığını büyük kulüplerimiz dahil kimse maalesef başaramadı…

***

Belirttiğim gibi; kulüpler gırtalaklarına kadar yaptıkları hatalı transferlerle borç batağında ve hepsinin altyapısı var tesisi var altyapı hocası var… Helva yok… Fenerbahçe’nin komik transferleri ortada; dağıtılan paralar ortada… Beşiktaş’ta Abdullah Avcı’nın transfer kadrosu ortada; Sergen Yalçın’ın neredeyse, ”Enkaz devraldım,” demediği kaldı… Şimdi Rezerv Lig kurulsun sesleri var… Yahu sizin PAF (Profesyonelliğe Aday Futbolcu) vardı… Ama daha kurulmadan çatlak sesler çıktı ve 3. Lig ekipleri TFF aleyhine dava açacak…

***

Ama tam da burada hiçbir polemiğe girmeden aslanlar gibi yoluna devam eden Altınordu var… ”İyi Birey İyi Vatandaş İyi Futbolcu” sloganıyla yola çıkan Altınordu son 6 yılda tesisleriyle 2013 yılından beri çeşitli yaş kategorilerinde Milli takıma 50 futbolcu gönderdi… Futbol Akademisinin adı da ilginç ALFA (Altınordu Futbol Akademisi), yeni işe ilk harften başlıyorlar… Ben başka akademi tesislerinde bunu görmedim… Prensiplerini sayayım ve ileride neler olabileceğini siz düşünün: Gelecek Mayıs ayından itibaren artık Altınordu dış transfer de yapmayacak… Kendi oyuncularını oynatacak…3 yıl süreyle A takımda kalıp, daha sonra gitmek zorunda olacaklar… Böylece alttan gelen oyunculara şans verilecek…. “Özkaynak” modeli uygulayarak, bu toprakların çocuklarından “Gerçek” profesyonel futbolcular yetiştirip Süper Lig’e çıksa da hiç yabancı futbolcu oynatmayacak…

***

Sait Altınordu’dan gelen ve efsane kulüp olma yolunda iyi adımlar atan Altınordu’nun 4 merkezi var… Yeşilyurt (Sait Altınordu Tesisleri), Torbalı (Metin Oktay Yerleşkesi), Selçuk (İsmet Orhunbilge) ve Kuşadası (Beytullah Baliç Yerleşkesi)… Ve tesis yapma işlemleri devam ediyor… Sadece Torbalı Metin Oktay Yerleşkesi’nde 6 çim saha (hepsinin adı bir futbol adamına atfedilmiş), özel kaleci çalışma alanları, özel forvet çalışma alanları, Futsal salonu ve daha neler neler…

***

Son cümleler: Yanlış transfer yapıp paraları saçmak mı, yoksa Altınordu örneğindeki gibi kendi futbolcunu yetiştirmek mi?

Sağlıkla kalın…

Süper Lig ve Altınordu Gerçeği… yazısı ilk önce GAZETEM üzerinde ortaya çıktı.

Merhaba,

Yaş 65… Ve biz yine değersiziz…

Yazım sadece 65 yaş ve üstü içindir… 

Mart ayı sonunda 65 yaş ve üstü için kısıtlama geldi… Uzun bir süre sonra da Pazar günü evet yanlış değil sadece Pazar günü birkaç saat çıkış izni verildi…

Bizler derhal maske başvurusunda bulunduk… Cevap gelmedi maske işi ise malum… 

Benim parti ile ilgim yok… Ben olaya 3 cepheden bakacağım… Türkiye, Almanya ve psikolojik açıdan… 

***

Meskun olduğum yerin belediyesi CHP tarafından yönetiliyor… Oturduğum yerde kendi dairelerinde tek başına yaşayan (bunlardan biri benim) 65 yaş üstü 3 kişi var… Bunlardan ikisi hanım ve kapılarını çalan olmadı… Yapılan reklamlara bakmayın; yok Cefa grubu yok Vefa grubu… Belediyeden kapıyı çalan olmadı… Ne isteğin var diyen olmadı? Parasız kaldık; bankayı aradık… Polise telefon edin onların refakatiyle gelin, dediler… O kadar komik ki, benim 50 yıllık arkadaşım 25 Mart günü polisten yardım istedi, bankada işim var dedi… İnanın, bugüne kadar gelen giden arayan soran olmadı… Adamın işi yattı anlayacağınız…  Bu arada söyleyeyim, sadece bir gazeteci arkadaşım (Adem Aksakallı) aradı, bir şeye ihtiyacım olup olmadığını sordu… Hani evlere geliyorlardı? Hani ihtiyaçlar karşılanacaktı? Hani belediye veya Kaymakamlık her şeyi tespit etmişti? Yorum yok…

***

Allah razı olsun yahu!!! Bana Pazar günü sokağa çıkma izni verdiler… Bayağı iyi… 4 veya 6 saat… Her neyse… Peki, ben şimdi bu kararı aldırtan Yüce Bilim Kurulu’na soruyorum… Pazar günü hangi banka açık, hangi resmi daire açık, hangi kurum veya kuruluş açık, Vergi Dairesi açık mı? En yakın paramatik 1500 metre, bana verilen mesafe 500 veya 600 metre… Ben parasız ne yapacağım? Nasıl bir mantık bu? Sebze almaya gitsem, Pazar günü Pazar yerleri kurulmuyor… Markete gitsem kapalı… Sadece kuru ekmek mi yiyeceğim?

***

Aynı yaştaki Almanya’daki arkadaşlarıma imrendim… Maskesini takan dışarda… Evde çalışana ekstra olarak para geldi… Ama Almanya bizden gerideymiş… Parklar insan dolu Almanya’da… Hava alıyorlar… Dolaşıyorlar… Kahve içiyorlar… Hizmet alıyorlar… Peki, ya biz? Ne para var, ne kapıyı çalan!!! Onlar hafta içi doktora gidiyor ama biz gidemeyiz, çünkü Pazar günü hangi doktor var? Sokağa çıkma yasağı başladı kolonya ortadan kayboldu ancak 2 hafta sonra kolonya bulabildik… Onu da nasıl bulduk? Marketteki iyi çocuklar, ”Aman dayı sen üzülme, biz kenara senin için koyarız,” dediler de kolonya sahibi olduk… Maske zaten ayrı komedi… Ismarladıktan 12 gün sonra geldi… Eldivenler 15 gün, gözlük 20 gün sonra… Çok eğlenceliydi çok…

***

AVM açıldı… Güzel zaten bize yasak gitmesek de olur… Ama kardeşim burası İzmir’in ovada yer alan bir ilçesi… Onlarca büyük ölçekte çay bahçesi var… Hadi kapalı kahveler, kahvehaneler kapalı… AVM açık – ki restoranlar kapalı -; madem açık, ticaret uğruna açık, ekonomi için açık, insanlar o kapalı mekana giriyor… Yahu arkadaş aç bari Pazar günleri çay bahçelerini, en azından insanlar gitsin ağaçların altında, çay veya kahve içmesi şart değil, gitsin orada bir veya iki saat temiz hava alsın… Zaten nasıl bir mantıksa, Almanlar göl kenarlarında yürüyüş yaparken bizlere deniz kenarında dolaşmak da yasak!!! Harika… Size bir manzara anlatacağım… Kahvehaneler kapalı ya, iskemleler yok ya, 65 yaş üstündeki değersizler izin günlerinde ne yaptı? Horozlar gibi oradaki masaların  üstüne tünedi ve orada oturdu…. Sosyal mesafe! O konuyu geçiniz… Görmemiş olun… İnsanlar mecbur kaldı ve tehlikeli bir iş yaptınız… Onların iletişimini elinden aldınız… Tu kaka yaptınız… Koruyoruz diyerek insanları yalnızlaştırdınız ve onların çoğu virüsten değil korkudan öldü… Hem de çok kişi ve çok yakın çevreden… 

***

Gelin bir de tıbbi yönden inceleyelim nedenleri… Ben size benimle aynı fikirde olan birkaç bilim adamının görüşünü yazacağım ve ne demek istediği çok açık şekilde ortaya konacak… İmmobilizasyon yani hareketsizlik nelere mal olur aslında bunu Bilim Kurulu Üyeleri bilmesi lazım ama bunu gözardı ettiler. Prof. Dr. Aslı Çungurlu, yaşlılıkta en önemli 8 sendromdan bahseder, ”Geriatrik sendromları immobilizasyon (hareketsizlik), düşme, malnütrisyon (beslenme bozukluğu), demans, depresyon, osteoporoz, bası yarası, polifarmasi (çoklu ilaç kullanımı), duyma ve işitmede azalma, sarkopeni (kas kütlesinde azalma), idrar ve dışkı kaçırma ile kırılgan yaşlı olarak sayabiliriz.” 

***

Prof. Dr. Işın Baral Kulaksızoğlu ise yaşlılık depresyonunu ortaya koymaktadır ve şöyle der, ”Duygularımız yaşamın doğal bir  parçasıdır. Ancak, hüzün, üzüntü, karamsarlık ve hayattan keyif almada azalma ve  sıkıntı hali devamlılık gösterir, günlük yaşamı kötü  etkilemeye başlarsa bu bir “Depresyon  Hastalığı” olabilir. Depresyon Hastalığı gençler gibi yaşlılarda da olabilir. Yaşlılar da gençler gibi neşeli, konuşkan, keyifli olmalıdırlar.” İşte özetlemiş… Siz 65 yaş üstünü hafta arası eve tıkamakla onların sağlığını koruduğunuzu sandınız ama yanıldınız, ”keyiflerini” elllerinden aldınız… Geri kalan ömürlerini heba ettiniz… Hadi akraba ziyaretinden vaz geçtik ama onların mezarlıkta bir dua okumasına bile yardımcı olmadınız… Bunu yapamamak dahi depresyona neden olabilir… Yaşlılık depresyonu maalesef tıbbi müdahale gerektiren bir durumdur… Sağlık Kurulu’nun bilim adamları acaba bunu düşenemedi mi? Çünkü yalnızlık, depresyon yaşlılarda intihar riskini yükseltir… Ben demiyorum…

***

Olayın bilimsel yönünü daha da açabilirm ama bu kadar yeter… Sanırım biz değersizizin altını çizdiğimde ne olduğu anlaşılmıştır…

Sağlıkla kalın…

Orhan Veli CANSEVER

YAŞ 65… VE BİZ YİNE DEĞERSİZİZ… yazısı ilk önce GAZETEM üzerinde ortaya çıktı.