İşte CUMHURİYET gazetesinin BBC/Türkçe kaynaklı haberi: 

Aşıya duyulan acil ihtiyaç sebebiyle hükümetler ve bağışçılar, aşı için projelere milyarlarca dolar para ayırdılar. Gates Vakfı gibi kuruluşların yanı sıra Alibaba’nın kurucusu Jack Ma ve country müzik yıldızı Dolly Parton da dahil olmak üzere tanınmış figürler de aşı harcamalarını destekledi.

Bilimsel veri analizi şirketi Airfinity’ye göre, aşı için toplamda hükümetler 8,67 milyar dolar, kâr amacı gütmeyen kuruluşlar da yaklaşık 2 milyar dolar ödenek sağladı.Aşı çalışmaları için şirketlerin kendi yatırımlarından yalnızca 3,46 milyar dolar geldi ve bunların çoğu da büyük ölçüde dış finansmana bağlı.

Büyük firmaların aşı projelerini finanse etmede acele etmemelerinin anlaşılır nedenleri var.

Tarihte de akut bir sağlık acil durumunda doğrudan doğruya aşı yapmak pek kazançlı olmadı.

Aşının ortaya çıkması da zaman alır ve kesin olmaktan da bir hayli uzaktır. Yoksul ülkeler büyük kaynaklara ihtiyaç duyar, ancak yüksek fiyatları karşılayamazlar.

Aşıların genellikle bir veya iki kez uygulanması gerekir. Daha zengin ülkelerde, özellikle günlük doz gerektiren ilaçlar, daha çok getirisi olan ilaçlardır.

Zika, Sars gibi diğer hastalıklar için aşı çalışmalarına başlayan firmaların ağızlarının yandığını söylemek mümkün.

Öte yandan, yılda birkaç milyar dolar değerinde olan grip aşısı pazarında, Covid-19’un da grip gibi yıllık takviye gerektirmesi durumunda en etkili ve en uygun maliyetli aşıları üreten firmalar için kârlı olabileceğini belirtiliyor

NE KADAR SATILIYOR?

Pek çok firma, özelikle de aldıkları dış finansmanlardan sonra küresel kriz üzerinden kâr eden bir şirket olarak görünmek istemiyor.

ABD’li büyük ilaç üreticisi Johnson & Johnson ve Oxford Üniversitesi merkezli bir biyoteknoloji şirketi ile çalışan İngiliz AstraZeneca, aşıyı sadece maliyetlerini karşılayan bir fiyata satma sözü verdi. Şu anda AstraZeneca’nın doz başına en az 4 dolar olduğu görülüyor.

Çığır açan RNA aşısının arkasındaki teknoloji üzerine yıllardır çalışan küçük bir biyoteknoloji firması olan Moderna ise doz başına 37 dolar gibi çok daha yüksek bir fiyatlandırma yapıyor.

Amacı, firmaların hissedarları için bir miktar kâr sağlamak. Bu yüksek tutarın bir kısmı da aşıların çok düşük sıcaklıklarda taşınmasının maliyetlerini karşılayacak.

Ancak bu, fiyatların sabit olduğu anlamına da gelmiyor.

İlaç firmaları, hükümetlerin karşılayabilme kapasitelerine göre her ülkeden farklı miktarlarda ücret alacak.

AstraZeneca’nın fiyatları düşük tutma sözü de yalnızca “salgın süresi” boyunca geçerli. Hastalığın gidişatına bağlı olarak önümüzdeki yıl daha yüksek fiyatlar talep etmeye başlayabilir.

Barclays’in Avrupa İlaç Araştırma Başkanı Emily Field, “Zengin hükümetler yüksek fiyatlar ödeyecek. Pandemiye sonunu getirecek bir işe başlamak için çok istekliler” diyor.

Field, daha fazla aşı devreye girer girmez oluşacak rekabetle birlikte, muhtemelen gelecek yıl fiyatları daha da aşağı çekebileceğini söylüyor.

Airfinity CEO’su Rasmus Bech Hansen ise özellikle başka ürünleri olmayan küçük firmaların herhangi bir kâr beklemeden aşı yapmasını beklemenin anlamsız olduğunu söylüyor:

“Bu şirketlerin önemli bir risk aldığını, çok hızlı hareket ettiğini ve araştırma ve geliştirme yatırımlarının önemli olduğunu unutmayın.”

Pfizer dışarıdan herhangi bir fon almadı, ancak ortağı BioNTech Alman hükümeti tarafından destekleniyor 

Hansen, küçük firmaların gelecekte atılımlar yapmaya devam etmesini isteniyorsa, onları ödüllendirmek gerektiğini de sözlerine ekliyor.

Ancak bazı kimseler de insani krizin büyüklüğünün ve kamu finansmanının alışılageldik tarzda iş yapmasının zamanı olmadığını savunuyor.

TEKNOLOJİLERİNİ PAYLAŞMALILAR MI?

Yeni aşıların ardındaki teknolojinin paylaşılması için de bazı çağrılar yapıldı. Bu çağrılarla birlikte dünyanın çeşitli ülkelerinde de diğer firmalar kendi pazarları için de dozlar üretebilsin isteniyor.

İlaç Hukuku ve Politikası Araştırma Grubu Direktörü Ellen ‘t Hoen, bunun kamu finansmanı almanın bir koşulu olması gerektiğini söylüyor:

“Hükümetlerimizin bu parayı herhangi bir şarta bağlı olmadan teslim etmelerinin akıllıca olmadığını düşünüyorum.”

Hoen, pandeminin başlangıcında, büyük ilaç şirketlerinin aşı yarışına pek ilgi göstermediğini söylüyor. Ancak hükümetler ve kurumların fon teminatlarıyla devreye girdiklerinde koronavirüs aşısı üzerinde çalışmaya başladılar.

Bu sebepten de Hoen, aşı sonuçlarından kâr etmenin gerekliliğini sorguluyor:

“Bu yenilikler, bu ticari kuruluşların özel mülkü haline geliyor ve bu yeniliğe kimin erişeceğinin kontrolü de şirketin elinde kalıyor.”

ÖYLEYSE İLAÇ ŞİRKETLERİ ÇOK MU FAZLA KÂR ELDE EDECEK?

Hükümetler ve çok uluslu kuruluşlar, milyarlarca doz aşıyı belirlenmiş fiyatlarla satın alma sözü verdiler. Bu nedenle, önümüzdeki birkaç ay boyunca firmalar bu siparişleri olabildiğince çabuk yerine getirmekle meşgul olacak.

Daha zengin ülkelere satış yapan şirketler yatırımlarının da geri dönüşünü görmeye başlayacak. Öte yandan AstraZeneca, en yüksek sayıda dozları tedarik etmek üzere anlaşmalara sahip olmasına rağmen, yalnızca aşının maliyetlerini karşılayacak.

Yapılan ilk sözleşmelerin tamamlanmasının ardından, yeni aşı manzarasının neye benzeyeceğini tahmin etmek daha zor olacak.

Bu, aşılarda bağışıklığın ne kadar süreceği, ne kadar başarılı aşının piyasaya sürüleceği ve üretim ile dağıtımın sorunsuz bir şekilde devam edip etmeyeceği gibi pek çok şeye bağlı.

Barclays’tan Emily Field, kar elde etme meselesinin “çok geçici” olacağını düşünüyor.

Çünkü önde gelen şirketler ürettikleri aşıların fikri mülkiyet haklarını paylaşmasalar bile, dünya çapında klinik deneylerde halihazırda 50’den fazla aşı bulunmakta.

Field, “İki yıl içinde piyasada 20 tane aşı olabilir” diyor ve ekliyor: “Dolayısıyla ayrıcalıklı bir fiyat talep etmek zor olacak.”

 Hükümetler gelecekte pandemiye hazırlıklı olma konusunda daha fazla harcama yapabilir. 

Uzun vadede aşının sağlayacağı etkinliğin daha büyük itibar getireceğini düşünen Field, başarılı bir aşı uygulamasının diğer ürünlerin satışı için kapıların açılmasına yardımcı olabileceği görüşünde.

Airfinity’den Rasmus Bech Hansen de, bu bağlamda, tüm sektörün fayda sağlayacağı fikrine sahip.

Bu durum için “salgından çıkabilecek umut ışıklarından biri” benzetmesini yapan Hansen, gelecek yıllarda, hükümetlerin pandemik stratejilere şimdi savunmada yaptıkları gibi yatırım yapmalarını bekliyor.

Tüm bu tartışmaların en umut verici yanıysa, BioNTech ve Moderna’nın aşılarını RNA teknolojisiyle yapması. Bu sebeple şirketlerin piyasa değerleri de yükseldi.

Emily Field, “Aşının etkinliğinden herkes etkilendi” diyor ve RNA teknolojisi için “Aşıların çehresini değiştirebilir” ifadelerini kullanıyor.

BioNTech, Covid’den önce cilt kanseri için bir aşı üzerinde çalışıyordu. Moderna ise yumurtalık kanseri için RNA tabanlı bir aşı arıyor.

Bunlardan herhangi biri başarılı olursa, ödüller çok daha büyük olabilir.

KAYNAK: Cumhuriyet

İLAÇ ŞİRKETLERİNİN AŞI KÂR’I? yazısı ilk önce GAZETEM üzerinde ortaya çıktı.

İşte Turizm Avrupa‘ın Aşı’yla ilgili haberi: 

Koronavirüs aşısını bulan Türk bilim insanları aşıyı kendilerine yaptı mı?

Tüm dünya koronavirüs salgınıyla mücadele ederken gözler korona virüs aşısına çevrildi. Aşı ile ilgili her gün çeşitli haberler yer alıyor. En çok konuşulan aşılardan biri de Türk bilim insanlarının başında yer alan Almanya’daki Biontech şirketinin bulduğu aşı. Almanya’nın Mainz kentindeki Biontech şirketi sahipleri Prof. Dr. Özlem Türeci ve Prof. Dr. Uğur Şahin’e buldukları aşıyı kendileri olup olmadığı soruldu. New York Times’a konuşan Dr. Özlem Türeci ve Prof. Dr. Uğur Şahin, şirket çalışanlarına henüz aşı yapılmadığını belirtti.

Henüz aşı olmadılar

Pfizer ile ürettikleri aşının BioNTech şirketi çalışanlarına yapılıp yapılmadığına ilişkin soruya Şahin-Türeci çifti “Henüz değil” yanıtını verdi. Şahin şöyle konuştu. “Klinik düzenlemelerden dolayı aşı yaptırmamıza izin verilmiyor. Aşı şu anda sadece klinik deneyler dahilinde uygulanabiliyor. Ve klinik denemelere şirket çalışanlarının katılmasına izin verilmiyor. Yani bu, aşıya diğer insanların da erişimi olduğunda bizim de erişebileceğimiz anlamına geliyor” dedi. 

Aşı olmak tehlikeli mi?

“Bu aşının işe yarayıp yaramayacağını bilmiyorum, tehlikeli olabilir”şeklinde düşünen insanları nasıl ikna edecekleri yolundaki sorusuna Dr. Özlem Türeci’nin yanıtı ise şöyle: “Hiç kimseyi ikna etmek istemiyoruz. Katkımızın şöyle olması gerektiğini düşünüyoruz ki mümkün mertebe şeffafız… Halkın denemelerimizden elde ettiğimiz datayı mümkün mertebe ayrıntılı şekilde almasını sağlıyoruz. Ve bunu değerlendirip yorumlamayı uzmanlara bırakıyoruz.”

 KAYNAK: https://turizmavrupa.net/koronavirus-asisini-bulan-turk-bilim-insanlari-asiyi-kendilerine-yapti-mi/ (G.Ş)

AŞIYI BULANLAR AŞI OLDU MU ? yazısı ilk önce GAZETEM üzerinde ortaya çıktı.

Cumhuriyet’in ilk Sağlık Bakanı Doktor Refik Saydam tarafından 1928’de kurulan Refik Saydam Hıfzıssıha Enstitüsü, 1998’de aşı üretimini durdurdu, 2011 yılında da kapatıldı. 17 aşı üreten Türkiye, bugün tüm aşıları ithal eden bir ülke haline geldi. Salgın dolayısıyla önem kazanan grip ve zatürre aşıları bulunamıyor.

AŞI BULUNAMIYOR

CHP Gaziantep Milletvekili İrfan Kaplan “Atatürk döneminde 17 farklı aşı üretebilen Türkiye, aşı ithal eden bir ülkeye dönüştü. Yerli ve milli üretimin lafta kalmaması gerekir” dedi. Pandemi sürecinden önce yaklaşık 500 kalem ilacın temininin yetersiz olduğunu belirterek “500 kalem içerisindeki grip ve zatürre aşılarının teminindeki aksaklık sürüyor. Hayati öneme sahip aşılara ulaşılamıyor” ifadesini kullandı.

Türk Tabipleri Birliği Merkez Konseyi Başkanı Prof. Dr. Sinan Adıyaman ise “Aşı üretimi Osmanlı döneminde başladı. Dünyada ilk keşfinden sadece 3 yıl sonra kuduz aşısı, bir yıl sonra difteri serumu bu topraklarda üretildi. Ulusal Kurtuluş Savaşı sırasında da aşı üretimine büyük önem verildi.Türkiye’den 1920’li yıllarda Fransa, İngiltere ve Amerika’ya aşı ihraç edilirdi. İşgal altındayken bile aşı üreten bir ülkeydik” dedi.

REFİK SAYDAM’DA 17 AŞI ÜRETİLİYORDU

1928’de aşılar, serumlar ve birçok hayati ürünün üretilmesi amacıyla kurulan Refik Saydam Hıfzıssıhha Enstitüsü 1998 yılında aşı üretimini durdurdu. Bir başka deyişle 1998 yılından beri Türkiye’de lisanslı bir aşı üretilmiyor, dışa bağımlıyız. Enstitüde şu aşılar üretiliyordu:

– Tifo

– Dizanteri

– Kolera

– Veba

– Meningokok

– Stafilokok

– Boğmaca

– Brusella

– Oral BCG

– İntradermal BCG

– Difteri

– Tetanoz

– Kızıl

– Alimunyum presipiteli karma aşılar

– Lekeli humma

– Kuduz

– Çiçek

– Grip

ATATÜRK DÖNEMİNDE DÜNYAYA AŞI İHRAÇ EDEN TÜRKİYE AŞISIZ KALDI yazısı ilk önce GAZETEM üzerinde ortaya çıktı.